Afbeelding: veenarbeiders voor een stoommachine die veengruis tot broodjes kon persen.

Afbeelding: Mevrouw Kamphuis en Cintha komen aan bij het Veenmuseum na een verassend onbekende maar mooie rit van Hellendoorn via Daarlerveen en dan achterlangs Vriezenveen naar de Paterswal 11, het adres van het museum.

Van de parkeerplaats naar de ingang van het museum was net zo kort als van de ingang naar het treintje, voor iedereen heel goed te doen.

Afbeelding: We konden al vlug in het treintje instappen dat ons over het terrein van het museum zou rijden. 

Afbeeldingen: Als de laatste passagiers zijn ingestapt vertelt onze machinist en tegelijkertijd gids Henny in het kort wat we zoal te zien krijgen, waarna hij de loc in beweging zet naar...

... de eerste stop, een stationnetje bij een veenafgraving. Henny legt uit dat het veen eerst verticaal wordt gestoken en daarna met de smalle houten lepel op de juiste dikte horizontaal wordt afgestoken en op het land gegooid.

Afbeelding: We gaan verder richting woning van de baas van de veenafgraving, toentertijd de enige woning van steen op het terrein. 

Afbeelding: In de kamer van het veenbaashuis stond een kleine toog waar de veenbaas een borrel schonk bij de wekelijkse uitbetaling aan de veenarbeiders op zaterdag namiddag. Iedereen luisterde naar het verhaal over het kleine raampje tussen de toog in de kamer en een ruimte erachter die dienst deed als winkel. Zo kon de veenbaas ook in de gaten houden wat er in de winkel gebeurde.

Afbeelding: De prijslijst in de winkel van het veenbaashuis.

Afbeelding: Truus heeft het verhaal van de gids gehoord die vertelde dat de vrouw van de veenbaas bij het afwegen een pink op de weegschaal legde om de klant op te lichten. 

Afbeelding: Raadsel, wat is dit? Na uitgebreid beraadslagen komen we tot de conclusie dat het hier om een snijmachine gaat voor vleeswaren. Pas op je vingers!!!!!

Afbeelding: Een indruk van de inrichting van de winkel.

Afbeelding: Schoensmeer, waarschijnlijk een niet veel gekocht artikel toentertijd omdat men meer klompen aanhad en men veel door de modder liep.

Afbeelding: Sigaren en meel.

Afbeelding: De slaapkamer in het veenbaashuis, op de opkamer want de kelder is eronder.

Afbeelding: Verder naar de volgende stop. Plaggehutten. 

Afbeelding: op pad naar een plaggenhut. Het terrein is ongelijk, dus hier en daar is wat ondersteuning wel welkom.

Afbeelding: Informatie over plaggenhutten. De muren werden vroeger gemaakt van turf en aarde. De plaggen lagen op stokken en vormden het dak. 

Afbeelding: Hierboven een plaggenhut, maar niet echt, want deze replica is van steen.

Afbeelding: Vertrek voor de laatste etappe, terug naar het hoofdstation, want daar wacht de koffie met een turfkoek.

Afbeelding: Op het hoofdstation stond de koffie, thee en veenkoek klaar. Het was de hele middag al heerlijk weer en het was dus goed toeven op het terras.

Afbeelding: Suze beweerde dat ze niet mooi op foto's komt, maar soms lukt het dus wel!

Afbeelding: Binnen is nog een museum, maar deze dames kiezen er voor om eerst van de koffie te genieten. Zie de blije en tevreden gezichten. 

Afbeelding: Ook binnen is het goed bijpraten.

Afbeelding: Een maquette met de nodige informatie er omheen. Duidelijk is een stoommachine te zien en tevens enorme stapels drogende turven. 

Afbeelding: Uitleg over ontstaan van veen en over het verschil tussen laagveen en hoogveen.

Het was een fijn uitje zoals wel uit de reacties van de deelnemers te merken was.

De vrijwilligers van het Veenmuseum bedankt voor de goede zorgen voor ons.

De deelnemers bedankt voor de goede sfeer waar jullie voor hebben gezorgd.

De vrijwilligers van de Zonnebloem Hellendoorn bedankt voor het rijden, voor het helpen en ondersteunen van de deelnemers.